Bektaşinin birine konuk gelecekmiş. Bektasi konuğu nasıl ağırlar... Elde yok, ayakta yok.. Mahçup olmak da istemiyor... Komşusu Yahudinin bir sürü keçisi varmış...Onlardan birini çaktırmadan alıp kesiyor... Ama çaktırmadığını sanan kendisi... Yahudi, ağacın arkasından gözlermiş durumu... Diyor ki kendi kendine, "Kadıya gitsem.. Kadı Müslüman, o Müslüman, ben Yahudi… Davayı kazanamam. Hadi kazandım, Bektaşinin nesi var ki, ondan alıp bana versin... Biz artık Allahın huzurunda hesaplaşırız... Yıllar geçiyor. Yahudi, Allahın huzurunda davacı oluyor, Bektaşiden... Mahkeme kuruluyor..Allah : -Sen Yahudi kulumun keçisini kesmişsin, diyor Bektaşiye... -Kesmedim, diyor Bektaşi... -Ben gözlerimle gördum diyor, Yahudi.. -Allahım, diyor Bektaşi... Bir mahkemede bir adam hem şahit, hem davacı olamaz. -Haklısın ama, diyor, Allah Ben her şeyi görürüm. Ben de gördüm, kestiğini... -Allahım, diyor Bektaşi...Aynı mahkemede, hem şahit, hem hakim olunmaz... -Gene haklısın, diyor Allah... O zaman getirin keçiyi ona soralım... -Ne!... diyor Bektaşi... Keçi burada mı?...Ver onu o zaman bu Yahudiye...Bitsin bu dava..