Savaş zamanı, bir efe ve ona bağlı kızanlar dağlarda yaşıyorlarmış. Efe son derece sert ve acımasız olduğu için kızanlar bir dediğini iki etmez ve kendisinden çok korkarlarmış. Bir gün efe, kızanlardan birine emir vermiş;
- ''Şu taşın arkasına geç ve soyun''.
Delikanlı;
- ''döt elden gitti'' diye düşünürken korku bokuna efenin dediğini yapmış. Taşın arkasına geçtiğinde bir de ne görsün, efe kendisinden önce soyunmuş ve taşa dayanarak domalmış bekliyor.
- ''Geç arkama'' diye emir vermiş.
Delikanlı korka korka arkaya geçmiş ve tedirgin bir şekilde efesini *ikmeye başlamış. Bu arada efe yine aynı ciddiyetini ve vakarını korumaktaymış. Hadise biraz ilerleyince delikanlı korkusunu yenmiş ve;
- ''Efem'' demiş.
- ''madem bunu yapıyoruz, biraz dötünü sağa sola kıpırdatsan da ben de zevk alsam''.
Efe bunun üzerine çok sinirlenmiş ve;
- ''Höt lan Efe'mi *ikiyon, ibne'mi?''.